Even voorstellen


Ik ben Jacqueline Roon in 1964 geboren op het prachtige eiland Schouwen-Duiveland.
Partner van Kees-Jan en moeder van Kevin.
Altijd al bezig geweest met tekenen en schilderen, nog steeds heb ik
de schetsboeken uit mijn kleuter, lagere schooltijd en pubertijd
Nooit gestopt met tekenen en na de geboorte van mijn zoon ben ik begonnen
om me via scholing verder te ontwikkelen op de creatieve weg.
Deze weg begon in Amsterdam daar volgde ik een opleiding aan de Vrije Tekenakedemie, vrije richting.
Dichter bij huis namelijk in Goes volgde ik diverse teken en schilder curssusen
aan het Regionaal educatief centrum


Op een dag maakte ik een ronde tekening voor mijn partner zijn kantoor,
de eerste mandala was geboren.
Via Gerda Dyviam Ulbrich leerde ik het mandala schilderen in de eitempera techniek.
Bij haar werd het zaadje gezaait om de mandala in mij verder te laten groeien,
de gedachte om docent mandala tekenen te worden groeide in mij en ik zocht een opleiding
die mij meer over de mandala kon leren.
Deze vond ik in Zutphen op de Kolam, school voor Kunst en Communicatie.
Daar volgde ik de opleiding tot tekentaal docent en tekentherapeut.
Hier leerde ik dat tekenen niet alleen leuk is om te doen maar dat het ook
helend kan zijn. De mandala is slechts een klein onderdeel van alle tekenthema's
die ik hier geleerd heb. Veel van die thema's verwerk ik in mijn mandala lessen.


Bij Marianne Snoek volgde ik een cursus “Iedereen kan tekenen”,
in Cadzand volgde ik een korte cursus Boeddha tekenen bij Tharphen Lingtsang.
Bij het Maitreya Instituut te Loenen volg ik jaarlijks de Thangka teken en schilder lessen
van Thangka painter Andy Weber.


Zoals je ziet heb ik zeer veel verschillende disciplines geleerd.
Om bij te blijven in het vak tekentaal docent en tekentherapeut
volg ik via de beroepsvereniging “Tekentaal” jaarlijks bijscholingsdagen.

Tekenen en schilderen in welke vorm dan ook brengt me dichter bij mezelf,
ik kan mijn denken even stil zetten, voor mij komt het uiten van creativiteit heel dicht bij mediteren.
Het brengt me rust en stilte. Via mijn handen komen bewuste en onbewuste beelden op het doek,
de symboliek van die beelden geven me inzicht in de zaken die me bezig houden.